Op dit IJzer
Waar `t zweet ooit van lijven gutste
Menig matroos
zijn liefje kuste
Na `t meren van
het ijzeren schip
een mijmering
van toen
voorbije tijd
Telkens ontmeerd
Terug gekeerd
niet gezonken - blijven drijven
een goede haven -
geen vreemde kusten - een plek om uit te rusten
D.Versteeg. Mei 2003
De bolders komen van ons schip de* Minerva *
Vroeger heette het * Parkhaven *.
Een kraak van 30 m x 5,50 m.
Laadvermogen 196 ton.
Het schip is 100 jaar oud.
De bolders zijn dat dus ook.
Aanvankelijk zouden zij het oud ijzer in gaan.
Nu dienen ze als zitplaats in de tuin.
Vergane glorie denk je dan.
Zo onstond de mijmering.
IJzer, denk je eerst.
Geen staal, maar ijzer.
