Modern sprookje
Iedereen kent wel de geschiedenis van het beeld * de Houtwerker *. Of niet ?
Het lijkt ook welhaast een sprookje. Zo lang is het geleden.
Maar het berust op een ware geschiedenis.
Er leefde, voor velen van ons, toch wel lang geleden, in een Zaans dorp, een kunstenaar.
Hij woonde daar. Hij werkte daar. En hij zag hoe ijverig de mensen er waren.
Toen hem op een dag gevraagd werd, een beeld te maken, om op de nieuwe brug,
die de beide helften van het dorp met elkaar verbond, te plaatsen,
bedacht hij zich niet lang. Hij ontwierp een beeld dat zulk een gigantische kracht
in zich borg, dat de vroede vaderen, toen zij het zagen, begonnen te roepen:
" Maar dat kan helemaal niet " !
" Kijk die voeten eens " !
" Kijk die armen eens " !
" Kijk dat hele lijf eens " !
" Dat is helemaal verkeerd " !
" Dat is wanstaltig " !
" Weg er mee " !
Wisten zij veel.
Wisten zij hoe die werkers zich uit de naad
moesten werken. Dat ze eigenlijk wel
zulke voeten hadden moeten hebben.
Zulke armen. Zo`n lijf.
Maar ze bleven roepen :
" Weg er mee " !!!!
De kunstenaar, die Miletic heette,
werd eerst heel woedend.
Daarna heel droevig.
Gelukkig kwamen er,
voor hij weer woedend werd, een aantal kooplieden, uit een naburige stad,
die zeiden tegen de kunstenaar :" Kop op. Maak je beeld van beton.
Wij betalen het en zetten het bij ons op de markt ".
Daar stond het beeld. In weer en wind. Jaren lang.
Het beeld heeft 40 jaar gezworven.
Nu is het in brons gegoten.
Het zal binnenkort dicht bij de haven een plaats krijgen.
vernieuwd 16 October, 2011
Coaster met lading hout onderweg naar Zaandam.
Miletic
en zijn beeld
foto 20 juni 2002
Bart Poutsma
De houtwerker van Slavomir Miletic
Geurend hout - vermengd met stoom
Bundels hangend in de boom
Buitenboord gedraaid met lieren
Werkers - bezig met gestaalde spieren -lossende -
nog met de hand - schepen haast uit ieder land
Noren -Finnen -Denen -Russen -
iedere natie is er tussen - Zweden- Ieren -- enzovoort
De tand des tijds heeft het verstoord
Verloren stond in Amsterdam
Een beeld van Zaanse eer
De werker - wiens gespierde kracht
Zorgde voor brood en meer
De handel en de industrie -
Die groeiden door zijn glorie
Bedienen zich van vorkheftrucks
Al het andere is historie
Dat beeld van kracht - geput uit velen
Wier werkersvrucht - wij allen delen
In weer en wind - Hier op een brug
Brengt uit herinnering - iets bij ons terug
Het is een eerbetoon aan de Zaanse havenarbeiders
die eens de houtschepen met de hand losten.


In de nacht -na 12 uren- zijn de straten- van Zaandam
Schijnbaar leeg - de mensen slapen –
Maar weet je wie -ik tegen kwam
Napoleon- hij liep te flirten-
met Vreeman -langs de Zaan
Csaar Peter liet zijn boot te water-
wilde niet - op- zijn voetstuk staan
Tussen bier - en sigaretten- tussen jazz en popfestijn
Had hij trek in een verzetje- `t viel niet mee- om dood te zijn
Ook kwam ik in die nachten tegen-
kruideniers als Albert Heyn
Koekebakkers- als Verkade-
William Pont- ook nog Daam Schijf
`k zou nog uren kunnen praten-
van koene daden groot en klein
als je mij -de tijd zou laten- zou ik hier morgen vroeg -nog zijn
het meeste spreekt- tot mijn verbeelding- in `t strijdbaar volk- hier aan de Zaan
dat het -na- zo- vele jaren-………Miletic…..- niet in- zijn hemd laat staan
`t is een wonder -haast een wonder-
het beeld dat aan -zijn brein ontsproot
is na jaren- zwerven –dwalen-
van Waterlooplein tot in de goot
hier aan de haven- aan het water –
tot herinnering opgesteld
aan die mannen – zwoegers---- zweters- plankensjouwers -voor wat geld
ja zo ben ik dan getroffen- door dit beeld van pure kracht
dat uit- het-… nabij verleden – deze houtwerker mij bracht
ja zo ben ik dan getroffen- door dit beeld van pure kracht
dat uit- het-… nabij verleden – deze houtwerker mij bracht
Ik heb met groot genoegen Miletic gadegeslagen.
Hij klom, terwijl ik mijn tekst stem gaf,
omhoog op het voetstuk.
Daar staande, bevestigde hij
een bloemenhulde aan de houtwerker.
Met deze grandioze handeling
gaf hij het beeld een ziel.
Dirk Versteeg

20 Juni 2004 is eindelijk
de Houtwerker
aan de haven
tot zijn recht gekomen