Modern sprookje

Iedereen kent wel de geschiedenis van het beeld  * de Houtwerker *.  Of niet ?
Het lijkt ook welhaast een  sprookje.  Zo lang is het geleden.
Maar het berust op een ware geschiedenis.
Er leefde, voor velen van ons, toch wel lang geleden, in een Zaans dorp, een kunstenaar.
Hij woonde daar. Hij werkte daar.   En hij zag hoe ijverig de mensen er waren.

Toen hem op een dag gevraagd werd, een beeld te maken, om op de nieuwe brug,
die de beide helften van het dorp met elkaar verbond, te plaatsen,
bedacht hij zich niet lang.   Hij ontwierp een beeld  dat zulk een gigantische kracht
in zich borg, dat de vroede vaderen, toen zij het zagen,  begonnen te roepen:
           " Maar dat kan helemaal niet " !
            " Kijk die voeten eens " !
            " Kijk die armen eens " !
            " Kijk dat hele lijf eens " !
            " Dat is helemaal verkeerd " !
             " Dat is wanstaltig " !
              " Weg er mee " !

Wisten zij veel.
Wisten zij hoe die werkers zich uit de naad
moesten werken.  Dat ze eigenlijk wel
zulke voeten hadden moeten hebben.
Zulke armen.  Zo`n lijf.

Maar ze bleven roepen :
" Weg er mee " !!!!

De kunstenaar, die Miletic heette,
werd eerst heel woedend.
Daarna heel droevig.
Gelukkig kwamen er,
voor hij weer  woedend  werd,  een aantal kooplieden, uit een naburige stad, 
die zeiden tegen de kunstenaar :" Kop op. Maak je beeld van beton.
Wij betalen het  en zetten het bij ons op de markt ".

Daar stond het beeld. In weer en wind.  Jaren lang.




Het beeld heeft 40 jaar gezworven.
Nu is het in brons gegoten.
Het zal  binnenkort dicht bij de haven een plaats krijgen.

vernieuwd 16 October, 2011
Coaster met lading hout onderweg naar Zaandam.

Miletic
en zijn beeld

foto 20 juni 2002
Bart Poutsma

foto
Henk van Leur
De houtwerker    van Slavomir Miletic

Geurend hout   - vermengd met stoom
Bundels   hangend in de boom
Buitenboord gedraaid met lieren
                                        
Werkers - bezig met gestaalde spieren -lossende -
nog met de hand  -    schepen  haast uit ieder land

Noren -Finnen -Denen -Russen - 
iedere natie is er tussen - Zweden- Ieren -- enzovoort
De tand des tijds heeft het verstoord

Verloren stond in Amsterdam
Een beeld van Zaanse eer
De werker - wiens gespierde kracht
Zorgde voor brood  en meer
De handel en de industrie - 
Die groeiden door zijn glorie
Bedienen zich van vorkheftrucks
                      Al het andere is historie

Dat beeld van kracht   - geput uit velen
Wier  werkersvrucht  -  wij allen delen
In weer en wind -       Hier op een brug
Brengt uit herinnering - iets bij ons terug


Het is een eerbetoon aan de Zaanse havenarbeiders
die eens de houtschepen met de hand  losten.

In de nacht -na 12 uren- zijn de straten- van Zaandam
Schijnbaar leeg - de mensen slapen –
Maar weet je wie -ik tegen kwam
                                                        Napoleon- hij liep te flirten-
                                                        met Vreeman -langs de Zaan
                                                        Csaar Peter liet zijn boot te water-
                                                        wilde niet - op- zijn voetstuk staan

       Tussen bier - en sigaretten- tussen jazz en popfestijn
Had hij trek in een verzetje- `t viel niet mee- om dood te zijn

Ook kwam ik in die nachten tegen-
kruideniers als Albert Heyn
Koekebakkers- als Verkade-
William Pont-  ook nog Daam Schijf
                                                            
                                                             `k zou nog uren kunnen praten-
                                                               van koene daden groot en klein
als je mij -de tijd zou laten- zou ik hier morgen vroeg -nog zijn


het meeste spreekt- tot mijn verbeelding- in `t strijdbaar volk- hier aan de Zaan
dat het -na- zo- vele jaren-………Miletic…..- niet in- zijn hemd laat staan
                                                           
`t is een wonder  -haast een wonder-
  het beeld dat aan -zijn brein ontsproot
  is na jaren- zwerven –dwalen-
                                                             van Waterlooplein tot in de goot
hier aan de haven- aan het water –
tot herinnering opgesteld
aan die mannen – zwoegers---- zweters- plankensjouwers -voor wat geld

ja zo ben ik dan getroffen- door dit beeld van pure kracht
dat uit- het-… nabij verleden – deze houtwerker mij bracht

ja zo ben ik dan getroffen- door dit beeld van pure kracht
dat uit- het-… nabij verleden – deze houtwerker mij bracht
                                                                                            


Ik heb met groot genoegen Miletic gadegeslagen.
Hij klom, terwijl ik mijn tekst stem gaf,
omhoog op het voetstuk.
Daar staande, bevestigde hij
een bloemenhulde aan de houtwerker.
Met deze grandioze handeling 
gaf hij het beeld een ziel.

                                                               Dirk Versteeg
20 Juni 2004 is eindelijk
de Houtwerker

aan de haven
tot zijn recht gekomen


foto:
Han Meijer
  20-06-04
foto:Han Meijer
Evert Sikkema