* Pleidooi voor
een gevangene *
In Haarlem staat een koepel
tegen de bauwe lucht
je ziet hem als een hoepel
en slaakt misschien een zucht
wanneer je zou bedenken - dat je daar in kon zijn
klaag nimmer als je vrij bent
dat je wereld # groot # moet zijn
Wie heeft nooit genomen - wat niet van hem was
wie heeft nooit gelogen - dat komt soms van pas
wie was nooit oneerlijk - een enkele keer
hield alleen van een ander
van zichzelf niet zo zeer
Als het spel gespeeld is - jij komt net te laat
of je was altijd eerlijk - en staat plots op straat
berooid - verlaten - vergeten - gefopt
je gaat in de fout - wordt achter tralis gestopt
een mens wordt gevangen _ gekooid als een dier
nog net niet gehangen -
maar`t scheelt haaast geen sier
beroofd van zijn vrijheid - geplaatst in een cel
want zo zijn de regels _ zo is het spel
Dichten is de droesem van het leven.
Dat wat je vindt op de bodem als alles al een poosje voorbij is.
Dit gedicht ontstond in Haarlem.
Ik lag met mijn schip in het Spaarne.
Vlak voor de Koepel,
Ik raakte in gesprek met een paar jongens
die er in hadden gezeten.
En ik weet wel. Iedereen die ooit zat zal zeggen:
" Het was onterecht ".
Vaak is daar een kantje van aan.
Die avond schreef ik:
* Pleidooi voor een gevangena *.
.gif){kind=small}
