Dichter:
Hoe wordt een mens dichter. Ik heb een viend die dichtte :
" Een goede dichter wordt voortdurend lichter"
Daar zit iets in. Ik heb lang gevaren. Op de Zaan. Op het IJ. Op de Rijn.
Eigenlijk overal waar water is zo`n beetje. In Europa.
De zee sprak me niet zo aan.
Behalve die ene reis dan.
Uit Rusland. Odessa. Zwarte Zee. Middellandse zee. Marseille.
Maar dat was in 1945.
Odessa. Stad aan de Zwarte Zee. Beroemd. Berucht en wondermooi.
hoevelen gingen met jouw schepen mee. Bevrijdt uit Hitlers ijzeren kooi.
Odessa. Stad aan de Zwarte Zee. Ik denk aan jou als aan een nieuw begin.
Toen`k je verliet nam ik je mee. Al is het voorbij. Je blijft herinnering.
Odessa. Een stad tussen Dnjestr en Boeg. Aan de rand van de Ukraiine.
Mij zeg je genoeg.
Hoe ziet een dichter er uit.
Ik had er nog nooit een gezien.
Bloem ! Bloem zou je moeten kennen. Ik was al over de 50.
Ik had er nog nooit van gehoord.
Op een dag had een andere vriend van mij een expositie.
Daar zou er een komen. Toen er uiteindelijk een sjofel geklede jongeman
naar voren stapte bleek dat de dichter te zijn.
Kunst wordt niet betaald..
Later op die dag, in een donker, rokerig lokaaltje , werd er na gepraat.
Mij werd gevraagd wat ik deed. Toevallig was ik werkeloos.
Maar ja. Ik begreep wel dat dat de vraag niet was.
Gelukkig dook mijn vriend er tussen. Die zei: " Dirk. Dirk is dichter ".
Vanaf dat moment was ik dichter. Wist ik veel.
Ik dacht altijd dat het rijmpjes waren.
.gif){kind=small}
