M`n  vriend,

De stromen van ons land                Nu lig ik aan de wal
    die heb ik wel bevaren                   zeg maar : " Het vaste land
  het is water klei en zand                      en loop onwennig rond
   een helling naar benee                         op water klei-ig zand
het komt allemaal terecht                           geen verre horizon
       in de lagelandse zee                             geen stromende rivier
        en in de zoute baren                               geen lading in het ruim       
                                                                naar havens ver van hier ".

                                                         
Het is een tijd van praten
      met liters koffie - bier
            een tijd om te vertellen                       
                  uit herinnering
                      hoe al wat was vervloog
                            het avontuur verging ".

post scriptum :
                        Indien je terug wilt schrijven
                          Ik zal voorlopig  hier wel blijven
                                                   
updated on: 16 October, 2011
O zou ik nimmermeer
        de blauwe lucht aanschouwen
en nergens ooit nog weer
op        and`re kust aanhouwen
               `k zou wenen als een kind
om verloren-heden
ergens in `t verleden                      
die
verwonderen -               - deden

naar Gedichten