De Woude " Noordholland 21 juni

Varen is een manier van leven. Dat is een gegeven.
Is leven een soort varen ?
Tussen de klippen door manoeuvreren en zorgen
dat je niet te pletter loopt op de rotsen.
Het leven is een reis vol verrassingen.
Dat staat in ieder geval vast.

We zijn onderweg met een 37 tons tjalkje
dat ooit zeilde in het Groningerland.
Gebouwd 1908. In Briltil.Scheepswerf Barkmeier.
Je moet je daar niet te veel bij voorstellen.
Ze werden gewoon langs de oever van het Hoendiep gemaakt.

Persoonlijk denk ik dat het  omstreeks 1933 door een kermisreiziger gekocht is die het laadruim veranderde
in een woning door er een zadeldakroef op te zetten.

Toen we het in eigendom verwierven was het scheepje
onttakeld en totaal verwaarloosd. Na een niet te noemen hoeveelheid werk die ik er zamen met mijn schoonzoon in stak
is het weer geschikt om er veilige reizen mee te maken.

Zo ben ik er dus in deze zomer met mijn vrouw mee onderweg
om te zien of varen met een scheepje dat 16 jaar ouder is
dan mijzelf een manier van leven kan zijn.

Eergisteren vastgemaakt in Wormerveer. Wat doe je.
Je gaat de wal eens op. Je komt dan in het plaatselijke lokaal.
Je praat wat met deze en gene.Je hoort de bizarste verhalen. Teveel om te vermalen.Als je de kroeg verlaat is je jas
verdwenen en denk je "verdomme ". Een jas die een junk
nog geen 5 gulden oplevert. Maar wel mijn jas.

                                    
Gisterenavond hetzelfde lokaal bezocht.
En o wonder. Mijn jas is terug.
Schaamtevol is een jongeman huis tot de ontdekking gekomen
dat hij een hem niet bekende jas aan had.
Mijn optimistische kijk op het leven blijkt terecht.
De 2 wodka`s van de vorige avond lieten een
wrange nasmaak achter. Die van vandaag gaven een warm gevoel.
Misschien kwam dat ook wel door het gesprek dat zich aan de bar tussen een jong stel en mij ontwikkelde en het aantal
merkwaardige konklusies die ik daaruit trekken moet.

                               22 juni
Van Wormerveer naar De Woude bij het Noordhollandskanaal
gevaren en daar ankers ingraven is minder dan een uur werk.
Maar de wereld is er anders,
Geen herrie van heimachines en knetterende brommers..
Wel snaterende eenden en klapperende zeilen vn jachten
die het Alkmaardemeer verlatend de Markervaart inkomen.
Fokke- en grootschoot doorhalend
om met ruime wind hun weg te vervolgen.

Er zijn nog wat koelwaterproblemen. Na een kwartier varen met een toerental van rond de 1500 begint de uitstroom van het koelwater sterk te minderen en stopt tenslotte nagenoeg.
De motortemperatuur loopt op tot 90 graden.
Als ik het toerental verminder tot 1000 lukt het me
tot de beoogde ligplaats te komen.De oorzaak van dit verschijnsel kan ik nog niet vinden.

Hij,24, is net afgestudeerd als werktuigkundige in Tilburg
maar moet nog wachten op 2 cijfers.
Zij, 26, is afgestudeerd manufakturen.
In iedergeval iets in die geest maar ze krijgt
een herkansing voor 2 cijfers.
Ze hebben al 2 jaar iets met elkaar dat meer is dan vriendschap.
Om bij te verdienen stonden ze op de markt met fournituren.
Ze zien de toekomst verwachtingsvol tegemoet.
Smeden plannen om samen een bestaan op te bouwen.
Verder gaat het over drankjes zoals, wodka, jenever, bitterlemmon, bier en wat je zoal mixen kunt.

Merkwaardig genoeg, voor mij altans, ben ik de avond ervoor zittend op dezelfde kruk in gesprek gekomen met een vrouw die met fournituren op dezelfde markten stond als dit tweetal.
Ik hoed mij er altijd voor om informaties door te geven uit gesprekken aan de bar. Zo ook nu. Ik trek dus de konklusie
dat moeder en zoon dezelfde kroeg bezoeken.
Alleen er komt iets bij.

Een bekende van mij stond ooit op dezelfde markten met fournituren. Zij weten dus van elkaars bestaan en hebben
dan wel niet terzelfder tijd, of misschien toch,
geld verdiend op de markt. Daar ik mij dienaangaande niet
bekend maak ben ik de onbekende vierde man.
Ik heb toch al niet veel reden om deze verbanden toe te lichten. Omdat dan de precaire levensmanier van een van mjn kennissen onderwerp van gesprek kan worden.
Iets wat ik beslist niet wil.


Het kanaaltje waar we liggen is 2 km lang en is een van de verbindingen van de Zaan met het Noordhollandskanaal.
Vroeger heette het zelfs Groot Noordhollandskanaal.
Het is gegraven omdat in de Zuiderzee de ondiepte bij Pampus steeds meer verzandde waardoor het voor grote zeegaande schepen onmogelijk werd om naar Amsterdam te varen.
Het kanaal loopt van Den Helder naar het Binnen IJ.
Het was al gauw te smal, te ondiep en te tijdrovend.
Vandaar dat het Noordzeekanaal gegraven werd.

Af en toe een gedicht dat ontstaat
op het schoolbord aan de wand tegenover het aanrecht.

vandaag deze:
Zo`n lange zomerdag   - met af en toe de zon
veel - wind - terwijl de regen plenst
`t is kouder dan gewenst
die levert veel plezier
warmte -  hier van binnen
maar de echte vreugde begon
toen de blauw-gele vlam
flakkerend  in de oliekachel
de kou overwon
          ..................................   23 juni
Vandaag is mijn vrouw voor de 75 ste keer jarig.
Alsof het gisteren was.
Zo weet ik nog het moment dat ik haar ontmoette. Alhoewel.
Ik kan beter zeggen toen ik haar ontdekte.
Ze stond verscholen. In een portiek. Achter anderen die schuilden voor de regen. Het exakte uur weet ik ook nog.
Niet op de minuut. Het was tussen 12 en 1 uur.
Hartje nacht dus.
Die dag werd bekend dat Japan gekapituleerd had.
De atoombom die op Nagasaki gevallen was bracht hen zover.
17 augustus 1945.
Einde van de tweede wereldoorlog.

Overal in het land waren bevrijdingsfeesten.
Op straten en pleinen. Ze waren al een tijdje gaande.
Omdat de duitsers en hun rotgenoten de strijd al eerder opgegeven hadden.

Ze waren verslagen.
Er was feest op de Burcht in Zaandam. Het ging de hele nacht door maar de neerplensende regen stak een spaak in het wiel.
Ik was 21 en door het dolle heen. Ik wilde dansen.
Wat had ik met die regen te maken.
Het plein was echter verlaten..
Iedereen schuilde. Onder een paraplu. In een portiek.
Geen meisje wilde met mij dansen. Toen ontdekte ik haar.
Ze stond verscholen in een portiek aan de Zuiddijk.
Nu zit daar een chinees. Toen was het een slagerij.
Op mijn dringende vragen werd alleen maar gelachen.

Ik nam haar bij de hand.
Ze liet zich verleiden om met mij in de stromende regen
te dansen op het door iedereen verlaten plein.

De muziek schetterde uit luidsprekers die daar door
de firma Flipsen geplaatst waren. Ze stonden boven.
Achter de openstaande ramen van het gemeentehuis.

Pas jaren later ben ik
tot het besef gekomen
dat meisjes zich niet zomaar
uit een portiek laten plukken.
Zonder een cent ben ik
uit die oorlog terug gekomen.
         Om wat te verdienen huurde ik een bakfiets.
Fietste er mee naar Limmen.

Kocht een partij gladiolen.
In de Westzijde stalde
ik op het trottoir mijn
emmers met bloemen uit..
Probeerde met mooie praatjes
aan iedereen
die voorbij kwam
mijn handel te verkopen.

Ze had me al in de peiling.
Zodoende.



.

...............................24 juni
Vandaag blijf ik liggen.
Het weer noodt niet uit om te gaan varen.
Schoenlappertjes maandag dus.
Luieren,lezen, koffie drinken.
Accu bij laden. Op het bord ontstond het volgende:

Eendeveren in nat gras-- regenbuien in de zomer
weten dat het nooit anders was
het optimisme van een dromer
hopen op een warme dag --- de blijheid van een kind
de zon die ik vandaag nog even zag
er is nog zoveel dat mij bindt
laat mij zwerven zonder doel -- zonder enige hindernis
en soms dan dat geluksgevoel

Terwijl ik dit zit te schrijven staat er naast mij
een kouwe Bokma te balanceren op een voetje.
Mij kan vandaag niets meer gebeuren.
Het is tegen middernacht.
Het oliekacheltje doet precies wat er van hem verwacht wordt.
Buiten is het 16 graden. Binnen 25.
Ik denk dat ik maar onder zeil ga.
Maar dan wel in de kooi.
   ..............................25 juni
Over het Alkmaardermeer koers Broek op Langendijk.
Een afstand van niet meer dan 16 km.
Al spoedig gemeerd in het haventje.
Dichtbij winkels.
Op loopafstand de bezienswaardige
voormalige groenteveiling.
Het havengeld wordt berekend
vanaf 6 meter. Eenheidstarief.
Voor onze lengte van 16 meter
is dat gunstig.
Douces met muntautomaat en WC.
Wat wil je nog meer.
        ......................
                                


                                           





vlieg met deze zeemeeuw
terug naar de beginpagina
updated on: 16 October, 2011